کلبه ی کوچولوی من

سعی کن بدستم بیاری...

وقت با ارزشم رو به جاي اينکه صرف تو کنم
صرف خودم مي کنم تا بهتر بشم
تا بهترين موجود دنيا را که مي تونم از خودم بسازم
و اون موقع خودم رو بهت تقديم مي کنم
اگه لياقتش رو داشته باشي بدستم مي ياري
و اگر نه...
دوست دارم بغلت کنم و خوب به خاطر بسپارم
چه کسي رو از دست دادم و چه کسي من رو از دست داده

نوشته شده در شنبه دوم اردیبهشت 1385ساعت 23:20 توسط نسیم |

اگر پرنده ای بودم

به لانه ای قناعت می کردم

بر درختی سبز

و با عریانی اش می ساختم

در زمستان... ،

خوشه خوشه پرواز می چیدم از اوج

بال و پر از باد می گرفتم ،

به دانه ای گندم دل می بستم

و به نغمه ای آرام می یافتم

اگر پرنده بودم ،

در آفتاب نفس می کشیدم

باران را می بوییدم ،

برگ بالینم بود

و درخت پناهم

اگر پرنده بودم ،

اوج دلتنگی هایم

یک نیمکت بود

و نگاه افسرده ی پیر مرد

که دانه می پاشد ...

اگر پرنده بودم

اگر پرنده بودم ...

اگر ...

... پرنده بودم

نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین 1385ساعت 19:30 توسط نسیم |

اگر خداوند يک آرزوی انسان را برآورده ميکرد

من بيگمان

تنها یکبار ديدن تو را آرزو ميکردم

و تو نيز شاید

هرگز نديدن من را

آنگاه نميدانم

براستی خداوند کداميک را ميپذيرفت؟

نوشته شده در پنجشنبه دهم فروردین 1385ساعت 19:23 توسط نسیم |

اگه یک روز بغض گلوت گرفت خبرم کن بهت قول نمیدم میخندونمت

ولی می تونم باهات گریه کنم

**********************

اگه یک روز خواستی در بری خبرم کن بهت قول نمیدم اذت بخوام وایستی

ولی میتونم باهات بدوم

*********************

اگه یک روز خبرم رو گرفتی ازم خبری نشد سری به دیدنم بیا

احتمالا بهت احتیاج دارم

********************

اگه یک روز نخواستی به حرفای کسی گوش کنی خبرم کن

بهت قول میدم ساکت باشم

نوشته شده در یکشنبه دوم بهمن 1384ساعت 17:8 توسط نسیم |

اگه تو نبودی دلم رو به چی خوش میکردم؟

اگر عاشق نيستي پس كه هستي؟لااقل عاشق خودت باش...
خيلي زيبا بود. زيبايي اش در همان لحظه اول تمام وجودم را تسخير كرد آن قدر زيبا بود كه دلم نمي خواست حتي لحظه ای چشم از چشم هایش بردارم.چشم هایش آیینه زندگی بود.سرشار از صداقت و یکرنگی.احساس می کردم که او لیاقت به دست آوردن همه چیز را دارد.احساس می کردم تمام دنیا و کائنات فقط به خاطر اودر گردش و تکاپو هستند.روح بزرگ و خدایی اش آن قدر زیبا و خواستنی بود که نه تنها من بلکه همه اطرافیان را به سوی خویش جذب می کرد.فقط کافی بودلبخندبزند.اگر به خودش ایمان پیدا می کرد می تونست حتی کوها را هم جابجا کند. در مقابل ایمان و اراده او هرکاری شدنی بود. همه جنبه های او برایم دوست داشتنی بود.آن قدردرکناراوبودن برایم لذت بخش بودکه تمام غم ها و غصه هایم رافراموش می کردم. در مقابل روح ملکوتی او حتی غمها وغصه های بزرگ هم می تونست مثل یک امتحان کوچک و ساده زندگی باشد. اصلا" ارزش او بیش از این بود که لحظه هایش رابا ناراحتی های عادی روزمره ام غم انگیز کنم.آغوش گرم ومهربان اومی تونست پناه همه اطرافیانش باشد. روح یگانه و خلاق و بی انتهای او در قالب جسمی دوست داشتنی در این دنیا نمایان شده بود. واین فرشته ی زمینی تمام وجودم رااز عشق خود لبریز کرد وازآن زمان به بعد هرزمان که او را می بینم برلبانم"فتبارک الله احسن الخالقین"جاری می شود.به نظر من او ارزشمند ترین کسی ات که هرروز درآیینه نصب شده به دیوار اتاقم می بینم.

آخر من عاشق کسی هستم که هر موقع در آیینه نگاه می کنم با چشم هایش به من سلام میکند.دوستت دارم ای فرشته ی زمینی.

نوشته شده در سه شنبه بیست و هفتم دی 1384ساعت 10:30 توسط نسیم |

شب

شب گفتم بياي مي خوام توروببينم

براي آخرين بار كنار تو بشينم

دلم مي خواد كه امشب بگيرمت در آغوش

فرداي بي تو بودن امشب بشه فراموش

بهت بگم كه عشقت رو قلب من مي مونه

يه مرد دل شكسته براي تو مي مونه

بزار نگات كنم باز اين آخرين ديداره

خداحافظ عزيزم جز اين نمونده چاره

امشب شب من تو شبي كه بي نظيره